donderdag 31 december 2009

Delete 2009 - Save 2010

Nu het nog kan delete 2009 én voor straks save 2010
En voor alles wat daartussen zit? Tot onderweg!

zondag 1 november 2009

The Worlds Greatest

Er kan er maar één de grootste zijn! Vandaag met een nieuwe voordeur en in 2012 - bij mijn Abraham-voordeur met mezelf als actieve deelnemer of als passieve toeschouwer achter de nadar? Blijven trainen met blik op oneindig!

vrijdag 30 oktober 2009

Alea iacta est

Everzwijnen kijk uit vandaag. Een halve eeuw de bello Gallico in stripvorm! Alea iacta est dixit lotgenoot Caesar wayback.

woensdag 28 oktober 2009

If You Should Ever Be Lonely

'Het leek alsof het niet te stoppen was, de werkelijkheid is anders' was in juni 1985 de slogan en tekst van een door Karel Weegman ( aka Marcel van Engelenburg) ingesproken jingle tijdens de laatste (noodgedwongen) uitzendweek van de Nijmeegse (piraten)zender Delta. Zondag 30 juni om vier uur ging 'Expecting to fly' van Buffalo Springfield als laatste de lucht in bij de 'grootste van het oosten'.

In de voorafgaande voorjaarsmaanden leerde ik tijdens m'n Nijmeegse piratenavontuur o.a. Rob Van Laar persoonlijk kennen in én om de studio-flat-locaties '12 hoog' in Zwanenveld en Dukenburg. Een beetje verward ogend maar communicatie en radio was zijn habitat. Daarna gingen we elk onze weg en waren we elkaar uit het oog verloren ... tot ik vandaag via-via vernam dat Rob in Italië plots overleden is...
Het gaat heel hard en te snel dit jaar in de afdeling 'media' en daarom geeft een kwarteeuw verder een andere dimensie aan 'Het leek alsof het niet te stoppen was, de werkelijkheid is anders'... Helaas - Stoffel has left the building.
Rob -If You Should Ever Be Lonely- one for the road: click& listen.

maandag 26 oktober 2009

Aap - Noot - Mies

The Original okkernoot, vandaag geraapt in de Leefdaalse tuin van mijn 7ç- jarige tante langs vechtgenoot-zijde ter gelegeheid van haar afgelopen verjaardag. Een zeldzaamheid en puur natuur deze portie!

zaterdag 24 oktober 2009

Vaandelvlucht

Het was begin jaren 70 dat ik de toenmalige BRT Wereldomroep ontdekte in het (herstel) 'magazijnke' van m'n vader. In die achterbouw van het ouderlijke huis werden kleine en minder grote reparaties uitgevoerd. Het was de overgangsperiode van buislampen- naar transistorradio's. Altijd was er wel een toestel aan het proefdraaien als herstel-controle én het kind in mij kon niet weerstaan aan de drang om aan de knoppen te draaien...
Zo ontdekte ik het latere RVI, Radio Vlaanderen Internationaal.
Een programmaschema met frequentielijst raadplegen via internet was onbestaand. Wel van toepassing de populaire 'gele briefkaart', van kleur geel en voorgefrankeerd - de voorloper van een prepaid SMS! Samen met het schriftelijk aanvragen van een schema met frequentie-overzicht meteen ook een ontvangstrapport toegevoegd. In m'n naïeve wetenschap dat die onbereikbare topmediamensen me hierdoor meer welwillig waren.
En jawel, m'n improvisatie en moeite werd vanuit het verre Brussel beloond met de gevraagde info, zelfs aangevuld met een rapportbevestiging in de vorm van een (geel-rood!) BRT Wereldomroep-vaantje (voor reclameversiering in de wagen of op je fiets). Uit schrik voor diefstal en zuinig op slijtage heb ik dat vaandeltje nooit op m'n fiets gemonteerd!
Wel toonde ik apetrots m'n verovering aan Alain Coninx, m'n leraar Engels. U leest het correct: voor Alain (en ik later) op de Reyerslaan pay-roll verzeilden was hij parttime leraar en schreef aanvullend voor Sport Magazine (voorloper van Sport '80 en Voetbal Magazine).
Die onbereikbare topmediamensen van toen werden een dik decennium later m'n collega's. Het unieke maagdelijk vaandeltje is nog 'ergens' ongeschonden aanwezig op zolder maar tot heden nog niet gevonden. Van zodra boven water, publiceer ik hier een foto van dit collectors-item. Wie wel nooit meer zal opduiken in de originele omroepversie is diezelfde 'wereldomroep'.
Vandaag -op de verjaardag van vrouwlief- stopt RVI met uitzendingen op kortegolf (alleen). Een (digitaal) evident einde van een (analoog) tijdperk? Maar wel typerend en deels voor mij inspirerend in mijn beroepskeuze.
Ik draag dus die BRT Wereldomroep altijd hoog in het vaandel!

donderdag 22 oktober 2009

295/70

Gisteren woensdag ging mijn bankbuddie Alex met 60 op rust: geen brug maar veeleer een 'bron'-pensioen. Vandaag aanvang van de vuile verandakuis: halfweg is het verschil zichtbaar duidelijk en innerlijk persoonlijk voelbaar. Gelukkig is overmorgen voor iedereen één uur langer, wat je ook van plan bent: de zomer is voorbij, het jaarlijkse nutteloze winteruur start. De Nike + Human Race 2009 zal zondag zonder mij starten wegens te weinig wedstrijdritme na mijn bijna chronische linkerknieblessureleed van laatste half jaar.

dinsdag 20 oktober 2009

Unser Blechtrommel

De vrouw des huizes is zaterdag aanstaande jarig. De taart hebben we dus nog tegoed, de nieuwe Miele T 7644 C, een Duitse droogtrommel  echter kan al meteen aan de slag! Wanneer kan ik nu bij de waslijn in de tuin nog eens tegen mijn te magere Belgische buurvrouw kletsen?

zondag 18 oktober 2009

Forest Life

Door de bomen het bos niet meer zien of was het omgekeerd? Whatever. Mocht je twijfelen dan zal deze site je wel zoden aan de dijk brengen en zeker geen gras onder je voeten wegmaaien.
Neem eerst diep adem en verdwaal vooral niet tegen wandeltempo! (Tnx to Marco Pono)

vrijdag 16 oktober 2009

Vanishing NYC


Alsof het gisteren was... Snippest from the final show at CBGB met Patti. Drie jaar na de sluiting is mijn geliefde Lower East Side de speeltuin van real estate brokers én non-heritage fortune hunters. Een roemrijk verleden verdwijnt - vanishing NYC

woensdag 14 oktober 2009

Dance me to the end of love...

Ik ken Reggie A Hill pas dikke twee jaar en volgde zijn spinsels RSS-gewijs. Hij noemde zijn weblog 'wind, sand en stars'. Loopjes over zijn leven en de liefde voor zijn Belfast werden beiden één en verbonden via zijn foto's. Maar dat Reggie of Dr. Adder zoals hij zich ook noemde ongeneeselijk ziek was, gestorven en begraven bleek plots gisteren.  Met 'Dance me to the end of love' van Leonard Cohen verhuisde 'his own little empire' definitief naar elders.... Reggie you will be missed. Meer nog indachtig:  Vandaag is morgen gisteren!

maandag 12 oktober 2009

VCE

Reizen is steeds weer wat nieuws ontdekken. Sinds deze zomer heeft VCE een heel andere betekenis gekregen. De toren hierbij is het kloppend hart ervan! Klein snel en fijn.

zaterdag 10 oktober 2009

De wereld is een dorp

Maandag is een 'Belgische' aannemer uit Zele met vooral Poolse, Turkse en Bulgaarse werkmannen gestart met de bovengrondse 'nutsleidingen' te vervangen en meteen ondergronds aan te leggen. Ben es benieuwd hoe deze operatie zal eindigen. Dat deed gisteren plots het overwerkte - bouwjaar 1954 - hart van Félice.  Elk einde is een nieuw begin want mijn nicht Inez trouwt vandaag (én voor het eerst) in Athene. Ze verlaat haar appartement in Monaco.
Uitgesteld is echter niet verloren: ik was van plan - indien m'n linkerknieblessure het toeliet om morgen de 20K de Paris te lopen i.p.v. de eerder 'mislopen' en uitgestelde feestelijk 30ste '20 km van Brussel'. Niet dus.
Zal ik dan morgen troost vinden tijdens de ultieme uitwuif-kaas met wijnavond van mijn ander neef Vincent? Hij die als 18-jarige z'n Vlaams boerenland verruilt voor 'vrijwillgers' werk in het verre platteland van Peru. Ik denk het niet. Noch kaas noch wijn. 
Misschien dan toch een 21-daagse reis in februari 2010 doorheen Australië en  Nieuw-Zeeland (Sydney, Ayers Rock, Kings canyon, Alice Springs, Darwin, Kakadu, Cairns, Auckland, Rotorua, Napier & Wellington) boeken? Of  in een  notedop ....de wereld is een dorp geworden. En wie is bij u dan de dorpsgek?

donderdag 8 oktober 2009

Let's countdown

What happened in my birthyear? Midlife rocks on memory lane!

dinsdag 6 oktober 2009

Hypocriet of niet?

Ik ben een veertiger, met een huisje, een tuintje, een vrouw en kinderen, een job om de facturen te betalen, een paar goeie vrienden om het leven zinvoller te maken, ik jog tegen de ouderdom en kijk ’s avonds vooral tv. Kortom, net als 99% van de Vlaamse bevolking ben ik de saaiheid zelve, en dus de perfecte verpersoonlijking van de Flemish dream. Denk maar niet dat u anders bent: de pretentie anders te zijn is louter een pretentie die vooral op de zenuwen werkt bij degene die het anders zijn moet aanhoren ... Mon Knevels op deredactie.be

zondag 4 oktober 2009

Harvest moon

is niet alleen het 22ste studioalbum van die (jank)Yank Neil Young maar blijkbaar ook een ander natuurverschijnsel. In verstaanbaar Vlaams is Harvest Moon de volle maan die het dichtst bij de herfstequinox valt. Door de stand van de Aarde in deze periode oogt Manneke Maan dus voller, helderder en roder dan anders. Da's weer es wat anders na de goed zichtbare zomerse  'overvluchten' van onze burggraaf Frank De Winne met zijn tijdelijk ISS-speelgoed.

vrijdag 2 oktober 2009

Zoek de researchers

Op muziekvragen.nl vind je iedere werkdag nieuwe popvragen. In totaal zijn er 15 verschillende categorieën voor de werkdagen. Categorieen zijn bijvoorbeeld Beroemde Gitaren, Raad het Album, Beroemde Bassen, Raad de video of Vind de link. Daarnaast is er de WeekendQuiz. Met alle vragen kun je punten verdienen. Hiervoor zet je doordeweeks binnen 24 uur het juiste antwoord in een reactie. Bij de WeekendQuiz doe je dit binnen een week. Je reacties worden pas na het aflopen van de vraag gepubliceerd. Een overzicht van alle vragen vind je in het archief.
En dan weet je meteen ook hoe de huidige radio en televisieredacties aan de Reyers en andere Medialanen heden hun 'research' plegen... Kinderspel!

dinsdag 29 september 2009

Elke dag vakantie

Henrik Jan Haarink en Esther Kokmeijer zijn overal thuis en bezig met een reis naar de 27 landen van de Europese Unie en de 3 kandidaat lidstaten. Op zoek naar de betekenis van 'thuis' op het zwaartepunt, het exacte midden, hart en navel van ieder land. Ze zijn altijd en overal thuis.
Of wat te denken van Ingrid van den Boogaard's 'creatieve en avontuurlijke reis rond de wereld in een voertuig op zonne-energie.' 
En als toetje dit reisdagboek van  Jolanda Althuis en Gijs Bekenkamp met 'het herbeleven van een reis door India en Nepal, eerder beleefd door een kort na zijn reis overleden oom'.
Allen ontdekt via de inspirerende reisweblog 'elke dag vakantie'. En dat klinkt me als vertrouwd en bekend het laatste decennium. Want sinds 2001 schiep God blijkbaar de dag en ik liep erdoor.

zondag 27 september 2009

Dubbel Dilemma

Dubbel dilemma ten huize van Double U, de nieuwe huis-kuisman:

  1. Koop ik een originele iRobot voor mijn eigen gemak?
  2. Of toch maar gaan voor de constante zuigkracht van een James Dyson
Let wel: het is en blijft m'n verjaardagscadeau voor vrouwlief volgende maand...

vrijdag 25 september 2009

1500 km verder ... een maatje extra!


De Oude Nikes 1500 km verder en de Nieuwe Asics: maatje 47 in de Gel - Kayano-reeks. Op hoop van knieblessure-vrank-en-vrij de volgende wintermaanden... shoelaces crossed!

woensdag 23 september 2009

From A to Z

 

Het Google Earth alfabet gevormd door hagen, straten en gebouwen in Groot-Brittanië. Een tijdverdrijf als een ander of als  therapie?
Klik op foto voor extra details.

maandag 21 september 2009

plǝɹǝʍ ǝpɹǝǝʞǝƃɯo ǝp

˙ǝzǝp ɾıq ǝʇʞɐ uɐʌɹɐɐʍ ¡uɐɐʇs doʞ uɾız do uǝ uǝıɐɐɹp ʇuɐʞɹǝıʌ noz sǝllɐ ˙˙˙sɐʍ ʞɾılǝpɹooʍʇuɐɹǝʌ ɹooʌɹɐɐp suǝɯ ǝp ʇɐp ɹooʌ ǝɾ lǝʇs ʇuɐʍ ˙uǝıɐɐɹp ʇɐɐl sɐ uɾız ɯo sʞɾılǝƃɐp ʇǝǝuɐld ǝzǝp ɹnnʇɐu ɹǝpǝoɯ ʇɐp ƃıʞʞnlǝƃ :puǝppnɥɔspɟooɥ puǝƃɾıʍzlıʇs ʞı ʞuǝp ʞɐɐʌ

zaterdag 19 september 2009

Vraagje: ik stoor toch niet?

Een punthoofd krijg ik ervan wanneer men mij mobiel belt en steevast vraagt: 'ik stoor toch niet'. Waarom stelt 'men' die vraag nooit als 'men' mij belt op m'n vast nummer? Ook krijg ik kriebels van het geklaag dat 'men' je altijd kan bereiken per GSM en steeds weet waar en wat je uitvreet. Onzin in veelvoud natuurlijk. Laat dan je GSM thuis of neem niet op.

Gelukkig belt 'men' mij nooit mobiel. De kans is daarnaast zeer groot dat m'n voicemail je begroet gezien ik m'n GSM bijna nooit op zak heb. Alleen op plaatsen waar en momenten wanneer ik veronderstel dat het handig voor mezelf is een GSM direkt bij de hand te hebben.

En wat te denken van mails met als onderwerp de veelzeggende titel 'Vraagje'. Awel, tijdsgeest-genieën : ik heb een antwoord op 'ik heb een vraag', stel ze hier. Dat stoort toch niet, zeker?

donderdag 17 september 2009

Stad A'dam

Vandaag reeds lang aangekondigd, In het kielzog van de Beagle, een zeer duur Nederlands-Vlaams televisie-, radio- en internetproject tussen 2009 en 2010 van de VPRO, in samenwerking met Teleac en Canvas. Dit project, in het kader van het 150-jarige jubileum van Charles Darwin's De oorsprong der soorten, draait om een acht maanden durende tocht om de wereld met de klipper de Stad Amsterdam, waarin de vijf jaar durende reis van Charles Darwin met de Beagle wordt nagevaren. DVR programmeren 35 weken lang...
Da's eens wat anders dan altijd cruisen!

zondag 13 september 2009

In het lang en het breed

Nobel en origineel. Niet meer of niet minder!
Het doel van dit project is om alle kruisingen van de breedte en lengtegraad lijnen van de wereld te verzamelen op deze site door middel van foto's en verhalen. Gaan we vanaf nu allen een tandje of handje bijsteken? In het astronomische jaar 2009 Darwin achterna!

woensdag 9 september 2009

Ene negenste


Vandaag in de winkelrekkken, sinds gisteren reeds via-via gratis op mijn iPod: The Beatles Remastered

maandag 7 september 2009

Stopwoordenbingo

Aan boord van de Musica was een zekere feestneus Alessandro Molinari onze cruise director, zeg maar de Pros Verbruggen, Jan Theys, Tony Corsari, Mike Verdrengh, Luc Appermont en Félice, ... in één persoon. Hij sprak 'vloeiend' onverstaandbaar een zestal talen waarvan de van-buiten-geleerde-aankondigingen gekruid waren met een stevig Italiaanse (tongval) smaakje. Handelsmerk was zijn onnavolgbare kreet 'bingo, bingoo, bingoooooo!'


Anderzijds, je kent het wel: vervelende te lange toespraken, doorzichtige peptalk, overacted teambuilding... Beleefd blijven zitten en luisteren naar het oeverloze gelul van de spreker... en ondertussen bouwt in jou zich een vulkaan aan ergernis op. Maar dankzij StopwoordenBingo moet dat niet langer zo zijn. Je drukt gewoon het kaartje af met verschillende stopwoorden. En net als bij de gewone bingo ga je tijdens de toespraak aan het aankruisen. Dus, Zeg Maar, Feitelijk, Best Wel, Ofzo, Enzo, Ja toch...  Meer taalergernissen bij Irritaal

zaterdag 5 september 2009

Komt dat tegen

Middle of the road-rijders, bumperklevers, chauffeurs zonder richtingaanwijzers, car-boomers of toeterende koplampers, ....
Met kwamUtegen.nl kunnen verkeersdeelnemers boodschappen over elkaars verkeersgedrag uitwisselen. Dit zonder vermelding van privacy gevoelige gegevens zoals naam en kenteken.
 
Het lag reeds op m'n tong en neemt het uit de mond: geen daden maar woorden!

donderdag 3 september 2009

Aan de toog


Na deze eerste training van gisteren ga ik me even in een hoekje oud zitten voelen. Maar op welke toogstoel?

woensdag 2 september 2009

Factor 100


Vandaag start van een nieuw schooljaar maar ook na vijf maanden stilte Start 2 Run - versie II. Sommigen kiezen voor het Factory 100-concept. Ik echter niet! Met hersteld lichaam in ouwe schoenen Marathonman eindelijk achterna?

zaterdag 29 augustus 2009

Wij waren helden

Ben je geboren voor 1969? Verder lezen!
Na 1969 geboren? Aftaaien, dit begrijp je toch niet...

Hoe is het mogelijk dat wij geboren in de jaren 50, 60 en 70 nog leven? Volgens de theorieën anno 2009 zouden we reeds lang dood moeten zijn...

Waarom?


  • Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
  • Boven aan de trap was er geen hekje, wie te ver ging donderde naar beneden. Als je wakker werd in een bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het opmerkten.
  • Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflesjes konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je er met je vingers tussen zat waren ze weg.
  • Op de fiets zat je achterp met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een brommer, laat staan op een fiets.
  • Water dronken we uit de kraan, niet uit een PET-fles. Kleur- en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben want zo rood, groen of geel de limonade toen was, zie ik nu echt niet meer.
  • Een kauwgum legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond. Op school hadden ze maar één maat van bank, met zo'n heelijk gevaarlijk klep eraan.
  • Schoenen waren vaak al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein. Die had geen versnellingen en als je band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
  • We kwamen pas naar huis als de straatverlichting aan ging. Niemand wist waar en met wie we waren, we hadden geen GSM mee! Het bos of het park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes of allochtonen verzamelplek.
  • Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe. Je hoefde niet aan te bellen, een afspraak te maken, te SMS-sen, facebooken of twitteren. Er ging ook geen volwassene met je mee.
  • We aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik. We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
  • Wij hadden geen Playstation, Nintendo, Wii, 70+ digitale televisiezenders, dvd's met surround sound, eigen TV's, laptopcomputers of draadloos internet. Wij hadden vrienden!
  • Om zes uur 's avonds. Dan zag je op TV naar een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje voor een ander zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Je pa bepaalde wat en hoe laat je daarna nog beeldbuis keek.
  • We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er zelfs nog een extra pak slaag voor.
  • Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
  • Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen. We bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
  • We voetbalden op straat, alleen wie goed was mocht mee doen. Wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
  • Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar over en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.
  • We smeerden onze boterhammen zelf, met een grotemensen-mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen. Als je de korstjes niet opat had je een beetje meer honger de rest van de dag.
  • Wij gingen met de fiets naar school. Door weer en wind maar ook in de winter.
  • Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide of ze bracht je naar de hoek van de straat, was je een watje.
  • Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je op te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
  • Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan.
Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico's durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij ? Hoedje af!
Wij zijn immers helden...

Geboren na 1969 ? En blijven doorlezen? Dan ben je stronteigenwijs!
Maar weet je ook es wat en wie echte helden zijn...

De helden van de zomer 1984 schreven een kwarteeuw geleden geschiedenis aan de Belgische kust. Gedenkwaardige dagen volgens de oldschool spirit zoals hierboven beschreven.
Noem ons: scharrelkids on memory lane!

donderdag 27 augustus 2009

On-Verzilverde bruiloft

Hadden we dit vandaag een kwarteeuw verder verwacht, durven hopen, levend en wel mogen beleven? Neen, tijdens de eerste drie jaar van onze relatie moest de vrouwelijke zijde nog 'scheiden-in-drie-stappen' van haar eerste en meteen mislukte huwelijk. Ikzelf had nog een diploma te halen en legerdienst was nog steeds niet afgeschaft...
Iedereen van de familie hoopte heimelijk op een breuk tussen ons. Want voor het oog van de mensen kon deze relatie niet. Men bestempelde ze als verkeerd wegens leeftijdsverschil, de maatschappelijke status van een scheidende vrouw, een student zonder diploma, zonder werk en inkomen en bovendien nog steeds geen man geworden vanwege een nog te vervullen (leger)burgerplicht, ....
Kortweg , alle troeven waren aanwezig om te volharden volgens de niet-standaard-regels-des-levens: ongehuwd samenwonen zonder kinderen. Vandaag om 17:15 uur 25 jaar!
En zie, iedereen die toen ons scheef bekeek, schande sprak is zelf ondertussen in de voorspelbare val van deze maatschappij getrapt: van huisje-tuintje-kinderen, naar de carrièrecultus met burn-outs, over de midlife crisis met (v)echtscheidingen. Iedereen die toen het hardst schreeuwde op de barricade van de kerktoren mentaliteit beloonde zichzelf met een koekje van eigen deeg.
Koppigheid siert dachten we: dus vandaag geen zilveren feest met veel blabla of blingbling; gewoon gewoon of anders gezegd: Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.

Hadden we geopteerd voor een feestje met toeters en bellen, dan kon je alvast volgende originele openingsdans van ons verwachten!  Kwestie van ... neem jezelf niet te serieus, anderen doen/deden dat ook niet ...

dinsdag 25 augustus 2009

Virtueel Vliegen

Zo'n lijnvlucht als eergisteren, van Venetë naar Brussel stelt niks voor: binnen 90 minuten zet je terug voet op (thuis)aarde. Ook gezellig zijn de vliegtuigtypes voor dit soort trajecten: klein maar fijn die ARJ van British Aerospace.


Snel even boven Manhattan in NYC vliegen? Het kan hier virtueel, knap gemaakt door de Australische firma Pixelcase. Snuffel maar es verder in het portfolio... Alles wordt dan even down under!

zondag 23 augustus 2009

Mare Nostrum (epiloog)


In Italië heb je het gezegde 'vedi Napoli e poi muori', of dat je eerst Napels gezien moet hebben voordat je dood gaat. Men bedoelt hier mee dat je wordt overdonderd door de schoonheid en hectiek van de stad. Al wordt er ook gezegd dat Napels zo'n gevaarlijke en chaotische stad is, dat het je dood wordt.

Zou dit ook gelden in Venetië vroeg ik me gisterenavond af toen we na het laatste diner afscheid namen van Pasek Sunatra, onze Indonesische ober van tafel 502 in restaurant L'Oleandro?

Geen middernachtbuffet meer na het koffers pakken, wel een laatste lange nachtwandeling over de verlaten bovendecks.

Mijn nacht is kort en de dag is er vroeg. We wuiven onze stateroom 5014 samen met de Puerto Ricaanse kamerjuf Judith hartelijk uit en ontbijten bij zonsopgang met een ontwakend Venetië als voorbijschuivend decor.

Ter hoogte van Punta Sabbioni komt onze Pilot aan boord, navigeert ons doorheen het St. Nikolo Canal richting het Piazza San Marco en de ingepakte brug der zuchten. Hier ademt geschiedenis, cultuur en kunst tegelijkertijd.

Onze escorte van bijna één uur doorheen het Giudecca Canal eindigt waar we vorige week begonnen waren in de Venezia Terminal Passeggeri waar we onze bagage in bewaring geven.

Elk einde is steeds een nieuw begin en een vaporetto of waterbus dropt ons downtown af in voor een tweede snelle meet & greet. 

Als je niet van drukte houdt moet je dus zeker niet naar Venetë want de stad is echt druk en levendig op zomerse zondagen. Zeker als de vuilnismannen die dag van dienst zijn als extra couleure locale.

Deze sprookjesstad op palen is gegrondvest op zo'n 100-tal eilandjes in een laguna. De voormalige dogenstad en zeegrootmacht valt daarom geregeld ten prooi aan overstromingen en het is een constante bron van zorg om de verzakking van de stad te voorkomen. Niettemin lijkt ze onverwoestbaar charmant.

Tot de 18e eeuw was Venetië een internationale handelsgrootmacht en het middelpunt van de wereld. De combinatie van macht en geld heeft zijn weerslag gehad op de kunst en cultuur die rijkelijk aanwezig zijn. Tussen de 700 paleizen, 150 kerken, kloosters en diverse musea ontdekten we een Vlaamse bekende kunstguru: Koen Vanmechelen boert goed met zijn Cosmopolitan Project.

Een stadsbeeld beheerst door zowel gotiek, renaissance als barok neemt je gevangen: marmeren gevels, schitterende palazzi, pittoreske doorkijkjes, afbladderende muren, galante gondels, de geur van troebel water en rottend pleisterwerk ... in contrast met dure merkwinkels of dito (4.50 €) koffie.

Na dit vrij dure bakje troost aan de Ponte De Rialto keren we via het Centro Storico per watertaxi terug naar de Bacino Stazione Marittime. Ondertussen zag ik vanuit m'n vliegtuigraampke dat (onze) Musica gezelschap gekregen had van zowel Serena, de Oosterdan als van de Ocean Village Two en kon het klaverjassen op zeemijlen beginnen.

Wij hadden toen o.l.v. captain Raffaelle Pontecorvo reeds 1949 nautical miles (3610 km) in de zeebenen gecruised. Tijd om naar huis te vliegen, om memories te conditioneren, om weg te dromen van een volgend avontuur, ... 
... te land, ter zee of in de lucht?

zaterdag 22 augustus 2009

Mare Nostrum (7)


Uitslapen doe je thuis, op vakantie ben je veelal vroeg uit de veren: today sunrise at 6:02 am - sunset at 7:48 pm. We winnen één extra uur vanwege verschillend (zomer) uur tussen het Griekse Elliniki´ Dimokratía en de Republika Hrvatska of kortweg Kroatië. Vandaag te gast in Dubrovnik, de bijna meest zuidelijke Dalmatische havenstad.


Voorbij de Gebreni, de lichttoren op de (Hidri) rotsrifs en het Daksa-eiland draait de Musica zich - oog in oog met de merkwaardige Franjo Tudman-tuiburg - op zijn as en vaart vertrekkensklaar de 'Lucka Uprava Dubrovnik' ofwel de (voor) haven van Gruž binnen, gestalkt door buurboot Ocean Village II.

Bij de ingang van Grad, de omwalde oude stad is meteen duidelijk dat men zowel de 90s-vrijheidsstrijd -na de afsplitsing van de Tito-federatie Joegoslavië- als Vlaming Jan Fabre goed overleefd heeft. Onze Antwerpse kunstenaar en theatermaker ontving tijdens het 60ste Dubrovnik Summer Festival de Orlando Award for best artistic achievement voor zijn theatervoorstelling "Orgy of Tolerance".

Jawel, het (kunstige) Westen staat als na-te-streven-model, mijnheer! In afwachting van hun EU-lidmaatschap begin 2010 betaal je in de 'Parel van de Adriatische Zee' voorlopig nog met de 'kuna'. Maar oorlogs-oefening baart kunst: men rondt voor de dagtoerist vlot hun prijzen nu reeds naar boven af, is meertalig en op economisch vlak snel, goed geraffineerd her- en gereorganiseerd.

Ze 'kunnen' er wat van... in de kleine zijstraten maar ook op het (Jamnica) terras van de Placa-Stradun, de marmeren mainstreet of Dubrovnik's Old City, tevens Unesco-werelderfgoed.

Gemengde gevoelens dus in de Balkan. Het bohemer-vooroordeel gaat hand in hand met hun huidige (EU)-inhaalbeweging. Wist je trouwens dat Kroatië 1185 eilanden heeft, de kustlijn inclusief de eilanden 5790 km lang is? Kroatië het thuisland is van de vulpen, de stropdas, de zeppelin en dat Marco Polo geboren zou zijn op het eiland Korcula? De slimste mens achterna!

Zin in een panoramawandeling onder de hete middagzon hoog boven op de stadswallen? Deze dorstige tocht geeft je alvast een beter zicht op de vele vernielingen 'veroorzaakt door de agressie van het Joegoslavische leger, Serviërs en Montenegrijnen' tussen najaar '91 en voorjaar '92. (zie damageplan hieronder)

Nog meer faits-divers ontdekt ad hoc: naast de traditionele en dagelijkse zeer verzorgde fruitmarkt, het windowshoppen for tourists, de aflossing van de stadswachten.

De ijs-hoorntjes van het Poklisar-kraam in de oude haven zijn voor mij - een ervaringsdeskundige in deze koude materie - een welkome en ware afwisseling op 4-uurtjes en middernachtbuffetjes aan boord.

Of wat van één mini-cruise rondom het Lokrum-eiland, het met-lege-flessen-muziekmaken-recital met gitaarbegeleiding of een avondvullende openluchtfilm met Mickey Rourke in het kader van het jubilerende jaarlijkse Summer Festival?

Klinkt als K zoals in Kunstig Kroatië. Het inspireerde de Ierse schrijver Bernard Shaw dusdanig. Want hij schreef na zijn bezoek en (werk)verblijf ooit 'those who look for a paradise or want the garden of Eden on Earth must come to Dubrovnik'.

Dat mijmerde ook Hoogvlietse Sandra , zij is de enige Ollandse MSC-medewerkster aan boord; te brave Belgen staan dit jaar niet op de loonlijst. Het goedlachs meisje zal 'et' immers goed geweten hebben... ze begeleidt deze cruise-route tot en met eind oktober om dan werkend tot voorjaar 2010 te overwinteren op wekelijkse cruisetochten tussen Brazilië, Uruguay en Argentinië én ... terug.  Ontzettend!...leuk? Keep smiling.

vrijdag 21 augustus 2009

Mare Nostrum (6) - Katakolon & Olympia

Na een rustig nachtje rond Peloponnesos (een van de 13 Griekse regio's) vaarden we de kleine haven van Katakolon binnen samen met de nieuwe Noordam (links) van de beroemde Holland America Line.


Volgens mij zijn deze berths (aanlegkades) gloednieuw en speciaal aangelegd om cruiseverkeer te promoten. Het spookdorpje telt slechts 600 zielen! Eén lange (winkel) hoofdstraat verbindt kerk met school en langs het dorpsplein bezoek je het Municipal Museum of Ancient Greek Technology. Meer dan een mondvol.

Via hoofdstad Pyrgos bereikten we na een busrit van 30 km een weelderig begroeide (hars) vallei, waar de rivieren Alpheüs en Kladeos bij elkaar komen.

Hier ligt het oude heiligdom van Zeus, ter ere van wie de Panhelleense Spelen werden gehouden. Een echte stad was Olympia niet, de enige vaste bewoners waren priesters en tempelpersoneel. Heden vervangen door gidsen en eigenaars van souvenirwinkels.

Het uitgestrekte opgravingsveld van Olympia is dermate getekend door de verwoestingen van vele aardbevingen en overstromingen.

Maar samen met wat Vlaamse verbeeldingskracht en de Helleense pancartes van onze (wederom vrouwelijke) gids kan je een exact beeld vormen van dit unieke Unesco-werelderfgoed.
Het heiligdom omvat de imposante resten van de tempels gewijd aan Zeus en Hera. Daarnaast het eerste en originele Olympische (stofferige) sportstadion zonder ovale atletiekpiste, het gymnasium en het altaar waar men elke vier jaar de Olympische vlam ontsteekt.

Tijdens een ceremonie vat een fakkel vuur door het felle zonlicht met spiegels op de toorts te concentreren. Welness en spa's avant la lettre in de vorm van Griekse baden en thermen, luxe verblijfsvilla's en verwen-hotels ronden deze goddelijke olympische sportsite af.

Aan de andere kant van de Kladeos-rivier ligt het huidige nieuwe Olympia met alleen maar een snelle neus voor de tijdelijk passerende cruise-toerist. Sinds Santorini blijven ook hier de talloze juwelenwinkeltjes ons achtervolgen. Ze overvallen ons overvloedig.
En vanmiddag hadden we voor het eerst last van jonge (drinkgeld) bedelaartjes tijdens het terrassen aan de Katakolon-kade.


Ondertussen vermaakte men zich aan boord met fruit-carving, zwemmen, fitness of languit achterdeckchair-zonnen met de laatste Griekse eilanden als achtergronddecor.

We verlieten de Ionische zee met het eiland Kefalonia en Ithaka aan bakboord en in vizier het piepkleine Atokos-eiland (foto) aan stuurboordzijde richting Lefkada.
En vanavond konden we extra blinken tijdens het tweede gala-diner met een nieuwe (namaak) Armani-riem van 8€ en traditionele Griekse (namaak) zilveren ring (afgeprijsd tot 10€): in Olympia moet je nooit afdingen maar Musica mondeling melden is 't codewoord voor 'prijsverlaging', of zeg maar... de enige en juiste prijs dokken!

Onze tweede vaste table-waiter uit Indonesië schitterende wezen- en weergaloos met het zoveelste overdadige dessert.
Het nakende middernachtbuffet indachtig... richting Republika Hrvatska: vanaf begin 2010 lid van de Europese Unie.
We, maar vooral zij zullen er wel bij varen...