donderdag 27 februari 2014

Hoet Af

Tegen mijn verwachting in ging Jan Hoet dan toch dood.

Nadat hij hersenbloedingen, hartaanvallen, nierinsufficiëntie en kanker als accidents de parcours had afgedaan, dacht ik dat hij, onder het opsteken van nog een sigaret, een zekere graad van onsterfelijkheid had bereikt. Zijn onsterfelijkheid zat ’m ook wel in zijn onverschilligheid voor de dood. Waarom zou hij het in godsnaam over de dood hebben als hij nog lang niet uitgepraat was over actuele kunst die voor hem de weg, de waarheid en het leven was? En wanneer zou hij daar ooit over uitgepraat raken? De verpleegsters van de nachtdialyse vond hij in zijn latere jaren ook een mooi gespreksonderwerp. Maar geen kunst. Nog net niet.
Bij m'n Ollandse vrienden pleegt men steevast bij 'klaar is Kees',
ik hou het op sober simpel kunstig 'klaar is Jan'. Chapeau.

donderdag 20 februari 2014

Journey

Zelfs op cruise-reis als deze dobberend in de Straat van Hormuz een déjà-vu of a revelation van kaliber tegen alle geijkte verwachtingen in! Ja toch. Immers wie dacht dat het gemengd onbekend-onbemind duo Mexico deze Steve Perry icoon on high seas zou vertolken in the Beverly Hills Bar op Verdi deck 5? Aangenaam aha-verrast in de Emiraten en Sultanaten. Big Bad Al alvast indachtig nog voor ik hem live ontmoette in 1984. Leven is telkens weer opnieuw (her) ontdekken, a journey nietwaar, geloof me gerust en twijfel niet meer. Nu verder na-genieten van onze Dhow-boottocht en m'n duik in en om Telegraph Island tussen de fjorden en flippers van Khasab, het Noorwegen van Arabië, in Musandam (Oman).

dinsdag 18 februari 2014

De Lirica

Hier in lang en breed aan de kade te Khor Fakkan (klik op foto)