maandag 4 december 2017

AA

Niet wat je dacht geen Anonieme Alcoholisten maar Animal Aid.
Ik heb jammer genoeg (en anderzijds weer niet) slechts één hond gehad getuige zeer verre herinneringen aan Lassie.
Ik moest zo'n jaar of vier geweest zijn toen het dier stierf, doodgebeten door wespen. Op de koer van oma grensde er aan de achtergelegen garage een hondenhok, ideale schuilplaats voor een wespennest.
Na deze Lassie nooit meer een hond, wel een schildpad, wat zingvogels en twee katten. Een hond mocht niet omdat volgens mijn ouders het drukke verkeer hem zouden nekken ...
Toen ik het ouderlijk huis aan de steenweg uitvloog kon niemand me nog beletten een hond aan te schaffen. Gaandeweg groeide echter het realtiverende besef dat een huisdier wel es kon sterven ...
Het verdriet ermee verbonden wou ik me niet aandoen.
Heden mag/kan ik met Premier wandelen maar zelfs deze kans laat ik links liggen. Ik wil me niet hechten aan de hond van de buurman.

0 commentaar:

Een reactie posten