Mare Nostrum (3) - Korfoe

Wie dacht dat ik na m'n eerste late night buffet(je) van gisteren niet meer zou kunnen/willen ontbijten... Juist, goed fout!

We verlieten toen Italië, kruisten de Adriatische Zee en bevinden ons nu in de Ionische Zee, op de grens tussen Albanië en Noord-West Griekenland in de hoofdstad van het gelijknamige Griekse (olijfbomen) eiland Corfu. Kwestie van niet gedesoriënteerd te geraken ...

Ook hier versmelt het wel en wee van de oude vuile stad -gedomineerd door een citadel- met de rijke erfenis van toemallige bezetters uit Venetië, Frankrijk en Groot-Brittannië. Het centrum en z'n boulevard geuren die vervlogen grandeur. Enkel de Europese invloeden zijn overal harmonieus zichtbaar en kleuren de cantunia, de kleine smalle steegjes. In dit labyrint tussen zilversmeden en houtsnijders, in het doolhof van schouderbrede gangetjes met drogende was ontdekken we plots (laat) dat we de weg naar de vertrekkade kwijt zijn.

Het lokale reisbureau was gesloten (jawel Tru C.!), de vrouwelijke politie-agent verstond geen iota Engels, wij geen fuck Grieks maar de brandweermannen wisten wel van wanten en zetten ons op de juiste weg. Zeg maar gerust 'legden ons het Griekse vuur aan de schenen'. Want onder een brandende zon, op een danig drafje deden mijn niet gerodeerde Birkenstocks hun werk... een blaar extra op de valreep van embarkation.

Echter een namiddagje langs eilandjes, pendelend tussen zwembad, jacuzzie, promenade-deck, buffet, casino en vice versa werkt zalvend heilzaam. Net als de eerste gala-avond met captains diner als afsluiter voor het ... middernachtbuffet!

Met een lege maag morgenvroeg arriveren in de Cycladen? No way!